هرگاه با مردم پیمان بستی تا جان در بدن داری بشکست آن اقدام نکن که اصل مروت و جوانمردی آنست که آدمی از عهده پیمان و قول نیکو برآید و از خدعه و مکر حذر نماید. حقیقت سخاوت را شخصی دارد که چون وعده بکسی دهد وفا فرماید.
قول مانند تیر است، همین که پرتاب شد هیچ وقت به کمان برنمیگردد. پس هرگز یا به کسی قول ندهید یا اگر دادید به آن عمل کنید چرا که بدقولی پیامدهای ناگوار طبیعی خواهد داشت.
فرزانه هیچگاه سخنی را که باور ندارد نمیگوید و بکاری که جلوگیری از آن بشود اقدام نمیکند و وعده بکسی نمیدهد مگر آنکه به برآوردن آن امیدوار باشد و به هیچ کاری که در آن فروماند و از عهده انجام برنیاید دست نمی یازد.